Zasłony z lambrekinami, falbanami i przeszyciami najlepiej prać w worku ochronnym lub ręcznie w wannie. Wtedy nie pociągną się nierówno i nie stracą układu. Raz na jakiś czas zamiast prania wystarczy odświeżenie na wieszaku parą — usuwa zapachy i drobne zagniecenia bez kontaktu z wodą. Regularne odkurzanie miękką końcówką ogranicza liczbę prań, a więc i zużycie tkaniny.
Detergent wybieraj płynny, przeznaczony do tkanin delikatnych. Proszek często nie dopłukuje się z gęstych splotów i zostawia białe smugi, które widać pod światło. Płyn do płukania stosuj oszczędnie — nadmiar osłabia włókna i przyciąga kurz. Nie dodawaj wybielaczy ani środków z chlorem, bo odbarwiają kolor nieodwracalnie. Jeśli tkanina ma plamy, potraktuj je miejscowo przed praniem, ale nie pocieraj mocno szczotką.
Funkcjonalna ściana w sypialni to nie mebel, który kupuje się raz i stawia przy drzwiach. To układ kilku elementów połączonych jednym wymiarem głębokości, najczęściej 60 cm, który obsługuje poranne ubieranie, przechowywanie sezonowych rzeczy i porządek wokół łóżka. Zanim cokolwiek zamówisz, zmierz odległość od ściany do łóżka. Jeśli między szafą a łóżkiem zostaje mniej niż 70 cm, otwierane drzwi będą blokować przejście i po tygodniu zaczniesz ich unikać. Wtedy lepszym rozwiązaniem są drzwi przesuwne albo otwarta strefa z koszami i wieszakami.
Na koniec: sprawdź, czy pod drzwiami nie ma szczeliny wentylacyjnej. W wielu budynkach jest celowa, ale jeśli nie masz oddzielnej wentylacji, zimne powietrze wpadnie właśnie tam. Rozwiązaniem jest automatyczny próg opadający — listwa, która przy zamykaniu opuszcza się i dociska do podłogi. Kosztuje mniej niż nowe drzwi, a eliminuje największy mostek. Po uszczelnieniu przetestuj wszystko przy silnym wietrze — dopiero wtedy zobaczysz, czy poprawki działają.
Po praniu nie wykręcaj zasłon. Wyjmij je z pralki, rozłóż na płasko na ręczniku lub zawieś od razu na karniszu, dopóki są wilgotne. Wtedy same się wyprostują pod własnym ciężarem. Suszarka bębnowa to najczęstsza przyczyna skurczenia — jeśli już musisz, ustaw najniższą temperaturę i wyjmij tkaninę, gdy jest jeszcze lekko wilgotna. Prasowanie zostaw na koniec: żelazkiem o niskiej temperaturze, przez bawełnianą ściereczkę, od lewej strony.
Przed praniem zdejmij wszystkie haczyki, kółka, żabki i żaluzje. Metalowe elementy rdzewieją i zostawiają trwałe plamy, a plastikowe mogą pękać i kaleczyć bęben. Zasłony z tkanin naturalnych, takich jak len czy bawełna, pierz osobno od syntetyków — farbują i mechacą się inaczej. Ciemne i jasne tkaniny rozdziel, bo nawet po jednym praniu potrafią puścić kolor.
Typowe błędy, które kosztują najwięcej miejsca: drążek biegnący przez całą szerokość ściany bez przerwy na półki, szuflady głębsze niż 60 cm, do których wrzuca się wszystko bez podziału, oraz brak jednego pojemnika na rzeczy „do prania” i „do prasowania”. Wprowadź zasadę, że każda rzecz ma wyznaczone miejsce i wraca tam tego samego dnia. Funkcjonalna ściana nie wymaga dużej powierzchni, wymaga decyzji podjętych przed montażem, a nie po nim.
Najczęstsze błędy to uszczelnianie tylko dookoła skrzydła i pomijanie progu oraz miejsca pod zawiasami. Drugi błąd: zbyt gruba uszczelka, która uniemożliwia zamknięcie drzwi — po kilku dniach skrzydło się odkształci. Trzeci: montaż nowych drzwi bez izolacji ościeżnicy pianką niskoprężną i bez taśmy paroszczelnej. Pianka na zewnątrz bez zabezpieczenia chłonie wodę i traci właściwości. Pamiętaj też o klamce i zamku — przez otwór na wkładkę też ucieka ciepło, więc osłona na zamek nie jest zbędna.
Pierwszą rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę, jest skład materiału. W pomieszczeniach, w których spędzamy dużo czasu, najlepiej sprawdzają się tkaniny naturalne: bawełna, len, wełna, jedwab. Są oddychające, dobrze chłoną wilgoć i nie kumulują ładunków elektrostatycznych. Uwaga na tkaniny z domieszką tworzyw sztucznych – poliester, akryl czy nylon w dużych ilościach mogą powodować pocenie się, podrażnienia skóry i uczucie przegrzania. Jeśli zależy nam na trwałości, wybierajmy mieszanki z przewagą surowców naturalnych, np. bawełnę z dodatkiem lnu lub wełny.
Jak dobrać tekstylia do potrzeb domowników? Zastanówmy się, kto będzie najczęściej korzystał z salonu. Osoby z alergiami powinny unikać tkanin o krótkim, gęstym splocie, które łatwo zbierają kurz i roztocza – zamiast tego lepsze będą materiały o luźniejszym splocie, łatwe do prania w wysokiej temperaturze. W domach z małymi dziećmi lub zwierzętami sprawdzą się tkaniny o ciasnym splocie, które można prać często i które nie mechacą się. Z kolei osoby wrażliwe na zapachy powinny rezygnować z tekstyliów poddanych obróbce chemicznej – np. tych z nadrukiem z plastizolu czy z dodatkiem środków zmniejszających gniecenie.
