Zacznij od wysokości, bo od niej zależy wszystko inne. Ustaw rower przy ścianie albo w stojaku, załóż buty, w których naprawdę jeździsz. Usiądź na siodełku, oprzyj piętę na pedale ustawionym w najniższym punkcie i cofnij nogę tak, by pedał był dokładnie pod osią korby. Przy prawidłowej wysokości pięta ledwo dotyka pedału, a kolano pozostaje lekko zgięte. Gdy pięta nie sięga, siodełko jest za wysoko — biodra zaczną się kołysać na boki, a ty będziesz naciągać ścięgna za kolanem. Gdy pięta dotyka z zapasem i kolano jest mocno zgięte, masz za nisko — szybko poczujesz ból z przodu kolana.

Regulacja, która usuwa przyczynę, a nie obj

Głęboka kałuża potrafi zaskoczyć kierowcę, a woda, która dostanie się na tarcze hamulcowe, znacząco obniża skuteczność hamowania. Pierwsze naciśnięcie pedału po wyjechaniu z wody może dać wrażenie miękkości i wydłużonej drogi hamowania. Dzieje się tak, ponieważ film wodny pomiędzy klockiem a tarczą działa jak smar. Osuszenie hamulców to czynność, którą warto wykonać zaraz po opuszczeniu rozległej kałuży, zanim dojdzie do sytuacji awaryjnej.

Przed zakupem zabierz ze sobą czapkę, komin lub opaskę, w której jeździsz zimą, oraz spinkę, jeśli spinasz włosy. Przymierzaj kask w takim stroju, w jakim faktycznie będziesz jeździć, a nie w samych cienkich włosach. Zwróć uwagę na wentylację i kształt — niektóre modele są wyraźnie okrągłe, inne podłużne, i żaden system regulacji nie zmieni tego, że skorupa jest po prostu źle dopasowana do twojej głowy. Kask, który trzyma się pewnie przy potrząsaniu, nie uciska po kwadransie i nie zasłania oczu, jest dobrany dobrze. Reszta to kwestia upodobań.

Większość ludzi kupuje kask, przymierzając go na suche włosy, przez kilka sekund, w pozycji stojącej. Potem wraca do domu i dziwi się, że na dłuższej trasie kask zsuwa się na czoło albo uciska skronie. Problem nie leży w kasku, tylko w tym, że obwód głowy zmienia się w ciągu dnia i w zależności od fryzury. Zmierz go miarą krawiecką w najszerszym miejscu — około dwóch centymetrów nad brwiami, nad uszami, z tyłu przez potylicę. Zrób to rano i wieczorem, a jeśli różnica jest większa niż pół centymetra, przy zakupie kieruj się większym wynikiem. Kask dobiera się do obwodu, nie do rozmiaru koszulki ani „na oko”.

Typowe błędy widać gołym okiem. Siodełko ustawione za wysoko powoduje kołysanie bioder i ból z tyłu kolana, za niskie — ból z przodu kolana i szybkie zmęczenie nóg. Przesunięcie do przodu przeciąża kolana, do tyłu — odciąża je kosztem pleców i dłoni. Kąt pochylony w dół przenosi ciężar na ręce, a w górę — na krocze. Do tego dochodzi zbyt mocno dokręcona obejma: sztyca z roweru szosowego czy górskiego ma ograniczenie momentu dokręcania, a przekroczenie go kończy się pęknięciem rury, nie tylko zarysowaniem.

Na koniec kilka zasad, które ograniczają ryzyko. Nie woź dziecka w foteliku, jeśli rower ma amortyzowany bagażnik albo miękki tylny widelec – takie rozwiązania nie przenoszą obciążenia w sposób przewidywalny. Nie montuj fotelika na rowerze z cienkimi rurami aluminiowymi, bo zaciski mogą je zgnieść. Po każdej zmianie pozycji fotelika powtórz test szarpania. I pamiętaj, że limit kilogramów dotyczy dziecka w ubraniu, z kaskiem i butami – nie tylko samej wagi z rana.

Nie kupuj kasku „na zapas”, licząc, że dziecko z niego wyrośnie, ani nie wybieraj rozmiaru mniejszego, żeby lepiej przylegał. Kask zbyt ciasny uciska skronie i po godzinie jazdy boli tak samo jak za luźny. Jeśli między skorupą a głową mieści się palec, ale kask nie lata przy potrząsaniu, prawdopodobnie trafiłeś. Pamiętaj też, że kask z czasem się odkształca — pianka traci sprężystość, paski się rozciągają. Po kilku sezonach nawet dobrze dobrany egzemplarz przestaje trzymać się tak jak na początku.

System calowy, ETRO i oznaczenia literowe — jak je pogodzi

Przymierzając kask, załóż go tak, żeby jego przednia krawędź znajdowała się mniej więcej dwa palce nad brwiami. Jeśli wciśniesz go wyżej, odsłonisz czoło i przy uderzeniu ochrona będzie iluzoryczna. Potem chwyć kask obiema rękami i spróbuj przesunąć go przód–tył oraz na boki. Skorupa nie powinna się przesuwać po skórze — może delikatnie pracować razem z nią. Jeśli unosi się przy potrząsaniu głową albo opada na oczy, to nie jest twój rozmiar, nawet jeśli metka się zgadza.

Kąt siodełka: mała zmiana, duża różnica Kąt ustawia się na końcu, gdy wysokość i przesunięcie są już ustalone. Zacznij od poziomu — użyj poziomicy albo aplikacji w telefonie przyłożonego do siodełka. Jeśli po dłuższej jazdzie drętwieją dłonie i masz wrażenie zsuwania się do przodu, unieś przód siodełka o jeden, dwa stopnie. Gdy przeciwnie — ucisk pojawia się w kroczu, a ty walczysz o utrzymanie pozycji — opuść przód nieco w dół. Nie przesadzaj: skrajne kąty przenoszą ciężar ciała na ręce albo na krocze i po godzinie jazdy robią więcej szkody niż pożytku.