Gips budowlany lub naprawczy stosuj do głębokich ubytków. Nakładaj go warstwami, maksymalnie po 1–2 cm, i każdą kolejną dopiero po związaniu poprzedniej. Zbyt gruba warstwa spęka i odspoi się od podłoża. Pamiętaj, że gips twardnieje szybko — rób małe porcje i mieszaj dokładnie, bez grudek. Szpachla, czyli gotowa masa, nadaje się do wyrównania powierzchni po gipsie oraz do drobnych uszkodzeń. Nakładaj ją cienko, szeroką pacą, krzyżującymi się ruchami. Jeśli chcesz uzyskać gładź, po wyschnięciu przeszlifuj miejsce papierem o gradacji 120–180, a potem odkurz.

Na koniec dwie rzeczy, o których się zapomina. Po pierwsze, drzwi wewnętrzne: jeśli są ciemne i masywne, zasłaniają sporą część ściany. Przemalowanie ich na kolor ściany albo zdjęcie skrzydeł w miejscach, gdzie nie są potrzebne, otwiera przejście. Po drugie, kierunek układania paneli i płytek — układaj je wzdłuż najdłuższej linii przedpokoju, nie w poprzek. To drobiazg, ale naprawdę wydłuża pomieszczenie. Nie zagracaj też ściany przy wejściu wieszakiem z dziesięcioma kurtkami; sezonowe okrycia trzymaj w szafie, a na widoku zostaw maksymalnie dwa.

Zanim cokolwiek zakryjesz, sprawdź, czy rura nie jest mokra i czy nie ma na niej zacieku. Wilgoć oznacza nieszczelność albo skraplanie pary. Najpierw usuń przyczynę, potem zabudowuj. Kolejny krok to zmierzenie odległości od ściany i zaplanowanie, ile miejsca zabierze konstrukcja. W blokach pion często stoi blisko ściany, więc każdy centymetr ma znaczenie. Przygotuj też dostęp do rewizji – jeśli w Twojej łazience jest trójnik albo czyszczak, musisz móc go otworzyć bez demolowania zabudowy.

Najpierw sprawdź, czy ściana jest sucha. Wilgoć w betonie może pochodzić z przeciekającego dachu, nieszczelnej instalacji albo z zewnątrz przez uszkodzoną elewację. Jeśli ocieplisz mokrą ścianę, zamkniesz wodę w środku i po kilku miesiącach zobaczysz wykwity soli oraz czarne plamy. Drugi krok to usunięcie starej farby emulsyjnej i tapet — warstwa słabo przepuszczająca parę utrudni pracę klejom i może odspoić cały układ. Sprawdź też, czy na ścianie nie ma grzyba; jeśli jest, najpierw go usuń preparatem grzybobójczym i poczekaj, aż podłoże wyschnie.

Materiały oceniaj po tym, jak się zachowują po dwóch latach. Siatka na oparciu jest przewiewna i dobrze trzyma kształt, ale tania siatka z czasem się rozciąga i przestaje podpierać odcinek lędźwiowy. Pianka w siedzisku poniżej 5–6 cm grubości ubija się w kilka miesięcy. Sprawdź, czy siedzisko ma zaokrągloną przednią krawędź — ostra krawędź uciska nerwy i powoduje drętwienie nóg. Kółka dobierz do podłoża: twarde do dywanu, miękkie do paneli i winylu, inaczej porysujesz podłogę albo będziesz się ślizgać. Jeśli masz parkiet, rozważ kółka hamowane, które blokują się po zwolnieniu ciężaru ciała.

Płyty przykręcasz wkrętami do płyt gipsowo-kartonowych, zachowując odstęp około 10–15 cm między wkrętami na krawędziach i 20–30 cm na środku. Łby wkrętów wpuszczaj minimalnie poniżej powierzchni — zbyt głębokie wkręcenie osłabia płytę, zbyt płytkie przeszkadza w szpachlowaniu. Pierwszy rząd płyt układaj od dołu, docinając je tak, by styki wypadały na profilach. Jeśli ściana ma dwie warstwy płyt, drugą warstwę przykręcaj z przesunięciem styków. Płyty ognioodporne stosuj w kuchni i przy kominach, a wodoodporne w łazience.

Szkielet tworzą profile pionowe (CW) i poziome (UW). Profile poziome mocujesz do podłogi i sufitu kołkami rozporowymi co około pół metra. Rozstaw pionowych profili wynosi standardowo 60 cm w osiach — to wielokrotność szerokości płyty, co ogranicza cięcie. Pierwszy i ostatni profil ustawiasz przy ścianach, a między nimi wsuwasz pozostałe. Jeśli w ściance mają być drzwi, wokół otworu montujesz wzmocnione profile i poziome poprzeczki. Pamiętaj o pozostawieniu szczeliny dylatacyjnej między szkieletem a ścianami — sztywny montaż na całym obwodzie przenosi drgania i powoduje pęknięcia.

Izolacja i instalacje przed zamknięciem ściany Zanim przykręcisz płyty, uzupełnij wnętrze szkieletu. Wełna mineralna wypełnia przestrzeń między profilami i tłumi dźwięki — układaj ją ciasno, bez pustych przestrzeni, ale nie upychaj na siłę. Jednocześnie poprowadź przewody elektryczne i rury, jeśli będą ukryte w ścianie. Przewody prowadź w peszlach lub rurkach ochronnych, a puszki mocuj do profili lub specjalnych uchwytów. Wszystkie instalacje zdjęcie przed zamknięciem, bo później każde wiercenie w płycie to ryzyko uszkodzenia. Jeśli planujesz montaż ciężkich elementów, jak telewizor czy szafki, wzmocnij odpowiednie miejsca dodatkowym profilem lub sklejką wewnątrz ściany.

Ścianka działowa z płyt gipsowo-kartonowych to najprostszy sposób podziału wnętrza bez naruszania konstrukcji budynku. Zamiast murować z cegły, stawiasz lekki szkielet z profili stalowych i obkładasz go płytami. Całość waży kilkanaście kilogramów na metr kwadratowy, więc nie obciąża stropu, a montaż zajmuje kilka dni. Zanim zaczniesz, sprawdź, czy podłoga i sufit są wypoziomowane — różnice większe niż dwa centymetry na długości ściany wymagają wyrównania podkładkami lub wylewką. Zmierz też dokładnie miejsce zabudowy i przenieś wymiary na podłogę oraz sufit za pomocą pionu albo poziomicy laserowej.