Żywienie opiera się na mieszance nasion, z niewielkim dodatkiem suszonych warzyw i białka zwierzęcego, np. larw mącznika. Świeże warzywa podaje się w małych ilościach, bo nadmiar wody w diecie kończy się biegunką. Orzechy i pestki są dobrym dodatkiem, ale nie mogą stanowić podstawy. Woda musi być w poidle, nie w misce — chomik Roborowskiego łatwo się moczy i choruje. Typowy błąd to dosypywanie karmy „na zapas”. Zwierzę gromadzi zapasy w norze i przy stałym dostępie do jedzenia szybko tyje, a otyłość u tego gatunku prowadzi do problemów z sercem i stawami.
Jeśli masz już klatkę z prętów i nie chcesz jej wyrzucać, nie jesteś bez wyjścia. Możesz zakleić pręty od wewnątrz przezroczystą pleksą albo cienką listwą, tak aby zwierzę nie miało do nich dostępu. Pamiętaj jednak, że to rozwiązanie doraźne – pręty nadal przepuszczają przeciągi, a konstrukcja zwykle jest za mała. Lepiej zaplanować wymianę na zbiornik szklany albo plastikową skrzynkę z pokrywą z siatki. Obie opcje są tańsze i zdrowsze niż klatka, jeśli dobrze dobierzesz wymiary.
Chomik to zwierzę aktywne nocą. W naturalnych warunkach w dzień śpi w norze, a po zmroku przemierza nawet kilka kilometrów w poszukiwaniu jedzenia. W sypialni oznacza to jedno: gdy gaśnie światło, zaczyna się jego dzień. Pierwszy błąd polega na tym, że właściciele oceniają miejsce dla klatki po tym, jak wygląda w dzień. Chomik siedzi wtedy cicho, a klatka wydaje się neutralnym meblem. Wieczorem ten sam sprzęt zaczyna pracować.
Dieta jest podobna, ale łatwo ją zepsuć. Podstawą są mieszanki nasion z dodatkiem suszonych warzyw i białka zwierzęcego — larwy mącznika raz lub dwa razy w tygodniu. Syryjski ma skłonność do otyłości i cukrzycy, dlatego orzechy i owoce podaje się sporadycznie. Dżungarski, zwłaszcza odmiana z predyspozycją do cukrzycy, źle znosi nawet niewielkie ilości cukrów prostych. Kolejny częsty błąd: dokarmianie resztkami z kuchni i uzupełnianie miski, zanim chomik opróżni zapasy. Oba gatunki magazynują jedzenie w norze, więc nadmiar szybko się psuje i pleśnieje.
Najczęstszy błąd przy akwarium to brak wentylacji. Szklany zbiornik bez przykrycia z siatką zamienia się w wilgotną pułapkę – amoniak z moczu i wilgoć z podłoża nie mają ujścia. Chomik zaczyna kichać, choruje na drogi oddechowe. Dlatego akwarium musi mieć pokrywę z siatki na całej powierzchni, a nie tylko w połowie. Druga pułapka to umieszczenie zbiornika w kuchni albo w miejscu, gdzie stoi telewizor. Chomiki są wrażliwe na hałas i drgania – w takich warunkach stają się apatyczne albo agresywne.
Koszty utrzymania obu gatunków są zbliżone, bo różnią się głównie wielkością klatki i tempa zużycia ściółki. Ważniejsza jest dostępność dobrego lekarza od zwierząt egzotycznych — chomiki zapadają na problemy z zębami, nowotwory i choroby skóry. Jeśli w okolicy nie ma takiej praktyki, wybór gatunku schodzi na drugi plan. Przy ograniczonym metrażu i chęci codziennej pracy lepszy będzie dżungarski. Przy małym dziecku w domu, które chce brać zwierzę na ręce, syryjski wybacza więcej błędów. W obu przypadkach klatka z pionowymi prętami i piętrami to zły wybór — chomiki słabo się wspinają i często spadają.
Po czym poznać, że klatka jest za mała? Chomik dżungarski, mimo mniejszych rozmiarów, bywa bardziej ruchliwy i szybciej się stresuje. Jeśli zwierzę bez przerwy wspina się po prętach, gryzie kraty albo śpi w kącie zamiast w domku, to sygnał, że brakuje mu przestrzeni i kryjówek. W klatce o podstawie 60 na 40 cm dżungarski przeżyje, ale będzie apatyczny lub agresywny przy próbie dotyku. Syryjski w takim pudełku po prostu się męczy. Praktyczna zasada: im większa powierzchnia, tym mniej problemów behawioralnych, niezależnie od gatunku. Głęboka warstwa ściółki — 15–20 cm dla dżungarskiego, 10–15 cm dla syryjskiego — zastępuje część zabawek, bo oba gatunki kopią nory.
Pierwszy problem to same pręty. Chomiki – zwłaszcza młode i znudzone – próbują je gryźć. Efektem są złamane siekacze, urazy pyszczka i przewlekłe stany zapalne. Drugi problem to wspinanie się po prętach i upadki z wysokości. Chomik nie ma instynktu kota, nie zawsze prawidłowo oceni odległość, a upadek nawet z pół metra kończy się często złamaniem kończyny albo uszkodzeniem kręgosłupa. Trzeci problem to przeciągi i hałas. Pręty nie izolują niczego – zwierzę żyje w rytmie domowym, w którym ktoś włącza telewizor, zamyka drzwi i przechodzi obok klatki.
Najczęstsze błędy to podawanie zbyt dużych porcji, mieszanie wielu nowych produktów naraz i zostawianie resztek w klatce na wiele godzin. Chomik gromadzi zapasy w norze, więc nie widzisz, ile faktycznie zjadł. Świeże jedzenie wyjmuj po dwóch–trzech godzinach, zwłaszcza latem, gdy szybko się psuje. Nie podawaj owoców z puszki, w syropie ani suszonych z dodatkiem cukru i siarki. Suszone warzywa i owoce mogą być alternatywą zimą, ale wybieraj takie bez konserwantów i namaczaj je przed podaniem, jeśli są twarde.
