Kluczowe jest też miejsce klatki. Postaw ją z dala od okna, kaloryfera i przeciągów. Optymalna temperatura to 18–22 stopnie. Jeśli spadnie poniżej 10 stopni, chomik może wpaść w stan zbliżony do hibernacji – staje się sztywny i zimny, co łatwo pomylić ze śmiercią. W takiej sytuacji przenieś go do ciepłego pomieszczenia i pozwól powoli się ogrzać. Nie przykładaj go do kaloryfera. Przy odpowiednich warunkach chomik dżungarski żyje 2–3 lata.
Chomik pije niewiele, ale woda musi być dostępna przez całą dobę. Dorosły osobnik wypija zwykle od 10 do 20 ml na dobę, choć w upalne dni, w czasie karmienia młodych lub przy chorobie zapotrzebowanie rośnie. Brak wody szkodzi szybciej niż brak jedzenia — już kilkanaście godzin bez picia może skończyć się odwodnieniem. Dlatego zanim kupisz zwierzę, przygotuj dwa niezależne źródła wody: poidło i miseczkę. Jeden z tych sposobów zwykle zawodzi, a drugi ratuje sytuację.
Chomik to zwierzę aktywne głównie nocą, a zimą jego organizm inaczej reaguje na chłód i suchość powietrza. W naturze przygotowuje zapasy i przesypia najzimniejsze godziny, w mieszkaniu nie ma jednak możliwości obniżenia temperatury ciała ani ucieczki przed przeciągiem. Dlatego kilka pozornie drobnych błędów w opiece wystarczy, żeby zwierzę zaczęło chorować.
Kołowrotek, domek i miejsce na zapasy Kołowrotek musi mieć średnicę minimum 16 cm, a lepiej 20 cm. Mniejszy wygina kręgosłup chomika i prowadzi do deformacji. Powinien być pełny, nie druciany – łapki nie mogą wpadać między pręty. Domek ustaw w najciemniejszym kącie klatki, a obok połóż ceramiczne naczynie lub miseczkę, która posłuży jako spiżarnia. Chomiki dżungarskie magazynują jedzenie w norce i przy misce. Nie sprzątaj tych zapasów codziennie – zabieranie ich powoduje stres i zmusza zwierzę do ciągłego uzupełniania. Wystarczy raz w tygodniu usunąć resztki świeżych warzyw, żeby nie pleśniały.
Największym zagrożeniem jest przeciąg i stały chłód przy podłodze. Klatka ustawiona w pobliżu balkonu, okna albo drzwi wejściowych może mieć temperaturę o kilka stopni niższą niż reszta pokoju. Chomik nie potrafi tego zasygnalizować, a efektem jest osowienie i problemy z oddychaniem. Klatkę przenieś na środek pomieszczenia, na szafkę lub stolik, nigdy bezpośrednio na zimną posadzkę. Sprawdź też, czy w okolicy nie ma kaloryfera – gorące i suche powietrze wysusza drogi oddechowe równie mocno jak zimno.
Klatka powinna mieć minimum 60 na 40 cm podstawy, ale lepiej sprawdza się większa, np. 80 na 50 cm. Odstępy między prętami nie mogą przekraczać 0,8 cm, bo młody chomik potrafi przejść przez szczelinę 1 cm. Zamiast klatki piętrowej z plastikowymi rurkami wybierz jednopoziomową z litym dnem i głęboką ściółką. Trociny mieszane z miękkim sianem lub wióry bez pyłu sprawdzają się lepiej niż sam papier. Warstwa ściółki o grubości 10–15 cm pozwala kopać tunele, co jest naturalnym zachowaniem tego gatunku i redukuje stres.
Typowy błąd to wstawienie klatki na biurko obok łóżka i założenie, że dziecko samo będzie pilnować porządku. Dziecko w wieku wczesnoszkolnym nie jest w stanie konsekwentnie przestrzegać zasad dotyczących zwierzęcia. Jeśli chomik ma mieszkać w pokoju, dorosły musi przejąć kontrolę nad karmieniem, sprzątaniem i wyjmowaniem zwierzęcia. Opieka „na pół dziecka, na pół rodzica” zwykle kończy się tym, że klatka stoi zaniedbana, a chomik ucieka przy pierwszej okazji.
W klatce dla samotnika najważniejsze są kryjówki i możliwość kopania. Wsyp co najmniej 10–15 cm podłoża, najlepiej mieszanki trocin z ziemią kokosową lub miękkim sianem. Nie używaj trocin z drzew iglastych – olejki eteryczne drażnią drogi oddechowe. Domki powinny być co najmniej dwa: jeden duży, z litym dnem, drugi mniejszy, np. gliniany. Chomik wybierze sobie jeden na sypialnię, a drugi na spiżarnię. Do tego dodaj tunel – rurę z tworzywa lub kartonową, ale koniecznie o średnicy większej niż obwód ciała zwierzęcia, aby się nie zaklinowało. Kołowrotek to obowiązek: dla syryjskiego o średnicy 20–25 cm, dla karłowatych 15–20 cm. Musi mieć lite bieżne, bez szczebelków, które łamią palce. Ustaw go na stabilnym podłożu, najlepiej na półce lub na ścianie klatki, aby nie zajmował miejsca do kopania.
Jeśli chcesz realnie wydłużyć życie swojego chomika, nie szukaj cudownych dodatków. Zapewnij klatkę o powierzchni minimum 80 na 50 centymetrów, kołowrotek o średnicy 20 centymetrów dla małych ras i 28 dla syryjskich, stały dostęp do świeżej wody, kryjówkę i regularne sprzątanie. Waż kontrolę wagi raz w tygodniu i zapisuj wynik. Starszemu chomikowi ułatw dietę: miękkie warzywa, mniejsze porcje, więcej białka. Nie zmieniaj nagle karmy, bo układ pokarmowy tego nie zniesie. I licz się z tym, że dwa–trzy lata to nie porażka, tylko normalny czas. Prawdziwym błędem jest przenoszenie na zwierzę własnych oczekiwań.
