Pudełko, w którym zawartość się przesuwa, to niemal pewna szkoda w transporcie. Luz powoduje, że produkt obija się o ścianki przy każdym potrąceniu, a przy cięższych rzeczach dochodzi do rozerwania kartonu i uszkodzenia sąsiednich paczek. Dobór opakowania zaczyna się od zmierzenia towaru, nie od wyboru najbliższego rozmiaru z półki. Zmierz długość, szerokość i wysokość po spakowaniu, z uwzględnieniem wystających elementów, i dopiero potem szukaj pudła.

Uważaj na podwójne etykiety. Dwie naklejki nachodzące na siebie, nawet jeśli obie są poprawne, mogą zostać odczytane naprzemiennie i przesyłka pojedzie w niewłaściwe miejsce. To częstszy problem niż sam przechył. Podobnie jest z etykietami naklejonymi na folię kurierską: folia się marszczy, a nadruk pęka. Jeśli karton jest pokryty śliskim nadrukiem producenta, etykieta może się odkleić w transporcie — wtedy sortownia widzi tylko fragment kodu.

Wypełniacz układaj warstwami, nie wrzucaj go luzem. Papier pakowy, folia bąbelkowa czy tekturowe przekładki działają tylko wtedy, gdy wypełniają pustą przestrzeń od ścianki do ścianki i sięgają górnej krawędzi. Najczęstszy błąd to dosypanie kilku garści materiału na dno — po przewróceniu paczki wszystko osiada, a towar zaczyna latać. Cięższe przedmioty umieszczaj bliżej środka, lekkie wypełnienie rozłóż równomiernie wokół.

Status „doręczono” przy braku przesyłki to sytuacja, która zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać. Zanim zaczniesz panikować, sprawdź najprostsze rzeczy. Po pierwsze — czy kurier nie zostawił paczki u sąsiada, w skrzynce na listy, w paczkomacie lub w wyznaczonym punkcie odbioru. Po drugie — czy ktoś z domowników jej nie odebrał. Po trzecie — czy w śledzeniu widnieje imię i nazwisko osoby, która podpisała odbiór; jeśli to nie ty, masz pierwszy trop. Zdarza się też, że system aktualizuje status przed faktycznym dostarczeniem, zwłaszcza przy dużym obciążeniu — daj kurierowi kilka godzin, zanim zaczniesz działać.

Na koniec sprawdź sam karton: czy tektura nie jest zawilgocona, czy narożniki nie są zgniecone, czy klapy mają pełną szerokość. Pudło po wcześniejszym użyciu ma osłabione zgięcia i mniejszą wytrzymałość na stosowanie — nadaje się do lekkich rzeczy, nie do wysyłki. Zaklejaj taśmą wzdłuż środka i na krawędziach, ale bez naciągania klap. Paczkę dobrze dobraną poznasz po tym, że po podniesieniu i lekkim potrząśnięciu nic w niej nie stuka.

Jak sprawdzić dopasowanie przed zaklejeniem Włóż zapakowany towar do pudła i zamknij klapy bez taśmy. Jeśli po delikatnym potrząsaniu słychać stukanie albo czuć ruch, brakuje wypełnienia. Jeśli klapy się nie schodzą, karton jest za płaski — nie dociskaj ich siłą, bo materiał osłabnie na zgięciach. Dobrze dobrane pudełko po zamknięciu zachowuje prostokątny kształt, a jego boki nie falują przy nacisku.

Etykieta nadawcza odklejająca się w transporcie to jeden z najczęstszych powodów, dla których przesyłka wraca do nadawcy albo ginie w sortowni. Problem prawie nigdy nie leży w samej taśmie klejącej, tylko w sposobie przygotowania powierzchni i doborze materiałów do warunków, w jakich paczka będzie podróżować. Zanim nakleisz wydruk, sprawdź, do czego go przyklejasz.

Najpierw ustal, na jakim etapie jest przesyłka. Numer śledzenia zwykle działa w systemie operatora kraju nadania do momentu przekazania paczki za granicę. Potem ten sam numer może być widoczny w systemie operatora kraju docelowego, ale nie musi — zależy to od umowy między pocztami i od tego, czy numer jest zgodny z formatem międzynarodowym. Sprawdź numer na stronie operatora kraju nadania i kraju przeznaczenia. Jeśli jeden z systemów pokazuje „wysłano z kraju nadania”, a drugi nic, to nie znaczy, że paczka zniknęła — znaczy, że drugi operator jeszcze jej nie zeskanował.

Osobny problem to przedmioty o nieregularnym kształcie. Dla nich lepszy jest karton z zapasem i sztywna przekładka usztywniająca dno niż pudło dopasowane do najszerszego punktu. Ostre krawędzie zabezpiecz osobno, zanim trafią do środka — inaczej przy pierwszym wstrząsie przebiją tekturę od wewnątrz. Przy kilku sztukach w jednej paczce oddziel je przegrodami, bo sztuki stykające się bezpośrednio rysują się wzajemnie.

Pierwsza zasada: karton ma być dopasowany, ale nie ciasny. Między produktem a ścianką zostaw od jednego do dwóch centymetrów na warstwę amortyzującą. Węższa szczelina nie ochroni przed wstrząsami, szersza wymusi dosypywanie wypełniacza, który pod wpływem drgań osiądzie. Zmierz też wysokość wewnętrzną — pudełko niższe o centymetr od zawartości wybrzuszy się na dnie i stracisz nośność tektury.

Jak osłonić ramę, żeby nie przyjechała porysowa