Remont mieszkania zaczyna się zwykle od planu prac, a kończy na przenoszeniu szaf, łóżek i kanap w ostatniej chwili. Tymczasem meble trzeba zabezpieczyć wcześniej, bo pył z gładzi i szlifowania wnika w każdą szczelinę, a farba potrafi zostawić ślady na obiciach i blatach. Najpierw ustal, które pomieszczenia będą remontowane i jak długo potrwa każdy etap. Od tego zależy, czy wystarczy przesunąć meble pod ścianę, czy trzeba je całkowicie wynieść z mieszkania.

Jak chronić meble, które zostają w remontowanym pomieszczen

Trzy pytania, które oddzielają zmęczenie od wypalen

Do dużych powierzchni używaj wałka o długim włosiu i szerokości 25–30 cm. Krótki wałek zostawia wyraźne ślady i zmusza do częstego moczenia, co wydłuża pracę. Farbę wylewaj na wałek, a nie zanurzaj go po samą rączkę. Nadmiar odciśnij na kratce, żeby nie spływała po ścianie. Wałek prowadź pewnym, równym ruchem — zatrzymywanie się w połowie ruchu tworzy ciemniejsze plamy, które po wyschnięciu są widoczne pod światło.

Do malowania dużej ściany potrzebujesz odpowiednio dużo farby z jednej partii produkcyjnej. Numer partii znajdziesz na wieczku lub boku puszki — jeśli dokupisz farbę z innego wypustu, odcień może się minimalnie różnić i granica będzie widoczna. Wszystkie puszki zlej do jednego dużego wiadra i wymieszaj dokładnie mieszadłem lub szerokim patykiem. Nigdy nie mieszaj farby tylko w puszce — na dnie zostają osady pigmentu, które po rozmieszaniu dają ciemniejsze smugi.

Zapach to drugi powód, dla którego remont w pokoju dziecka się przedłuża. Farby z niską zawartością lotnych związków organicznych schną szybciej i mniej drażnią. Maluj przy otwartym oknie, w miarę możliwości w ciepły, suchy dzień, i nie wpuszczaj dziecka do pomieszczenia, dopóki zapach nie zniknie całkowicie — nie tylko „trochę”. Meble i zabawki wynieś albo szczelnie przykryj folią, bo osadzający się pył z farby trudno usunąć z tkanin.

Na koniec zaplanuj demontaż zabezpieczeń. Folię i tekturę zbieraj powoli, składając je do worków na gruz, żeby nie rozsypać zgromadzonego kurzu. Podłogę odkurzaj, a dopiero potem myj — mokra szmata rozmazuje pył i wciera go w fugi. Meble odkurz miękką szczotką, a dopiero później przetrzyj wilgotną ściereczką. Zachowaj porządek na granicy strefy remontowej przez cały czas prac, bo jeden pokój w remoncie nie musi oznaczać bałaganu w całym mieszkaniu.

Największy błąd to zabezpieczanie po fakcie. Folia rozłożona dopiero wtedy, gdy pierwsza warstwa pyłu już osiadła, nie spełnia zadania, a drobny pył gipsowy wciera się w powierzchnie i rysuje je przy każdym ruchu. Drugi częsty błąd to praca bez kurtyny w drzwiach. Zrób kurtynę z folii budowlanej na całej wysokości przejścia, przymocowaną do framugi taśmą malarską. Jeśli w pokoju nie ma drzwi, zawieś folię na tymczasowej listwie. To jedno posunięcie ogranicza roznoszenie kurzu po całym mieszkaniu bardziej niż wielogodzinne sprzątanie po remoncie.

Malowanie na mokro i zachodzenie na siebie pasów Kluczowa zasada brzmi: nie pozwól farbie zaschnąć na krawędzi pasa, zanim nałożysz następny. Podziel ścianę na pionowe pasy o szerokości około 80–100 cm, czyli mniej więcej na dwa ruchy wałka. Nakładaj farbę zygzakiem, a potem rozprowadzaj ją równoległymi pociągnięciami w jednym kierunku — od góry do dołu. Kolejny pas zaczynaj tak, aby wałek zachodził na jeszcze wilgotną krawędź poprzedniego. Jeśli farba zaczyna schnąć na brzegu, oznacza to, że pas był za szeroki albo malowanie trwało zbyt długo.

Malowanie zawsze kończ na całej ścianie, a nie na jej fragmencie. Jeśli musisz przerwać, zatrzymaj się na narożniku lub przy framudze, nigdy w środku płaszczyzny. Drugą warstwę nakładaj po całkowitym wyschnięciu pierwszej — zwykle po kilku godzinach, zgodnie z informacją na opakowaniu. Malowanie „na mokro” jednej warstwy na drugą daje efekt zaciągnięć i nierównego krycia. Przy dwóch cienkich warstwach kolor jest bardziej jednolity niż przy jednej grubej.

Najczęstsze błędy to malowanie w pełnym słońcu, które przyspiesza schnięcie i powoduje widoczne łączenia pasów, oraz niedostateczne wymieszanie farby. Gruntowanie tylko łat ubytków, a nie całej ściany, również kończy się plamami. Pamiętaj też, że wałek zużywa się z czasem — rozklapany, twardy włos przestaje równomiernie rozprowadzać farbę. Wymień go, gdy zaczyna zostawiać pasy nawet przy prawidłowej technice.

Równomierny kolor na dużej powierzchni to przede wszystkim kwestia przygotowania podłoża i sposobu nakładania farby. Zanim w ogóle otworzysz puszkę, sprawdź ścianę przy świetle padającym z boku, najlepiej wieczorem przy lampie ustawionej blisko powierzchni. Wszelkie nierówności, wgłębienia i ślady po gipsie wyjdą na jaw dopiero po malowaniu, gdy farba zacznie odbijać światło. Zaszpachluj ubytki, przeszlifuj papierem o gradacji 120–180 i odkurz całą powierzchnię. Podłoże chłonne zagruntuj, bo inaczej farba wsiąknie nierówno i powstaną plamy o różnym odcieniu.