Podział zadań i sprzęt jednorazo
Wybór między chomikiem dżungarskim a syryjskim to nie kwestia gustu, lecz dopasowania do warunków, jakie możesz zapewnić. Dżungarski (zwany też dżungarskim karłowatym) osiąga 8–10 cm i waży 40–60 g. Syryjski jest trzykrotnie większy – 13–18 cm i 100–200 g. Ta różnica przekłada się na wszystko: wielkość klatki, koszt wyposażenia, ilość czasu na sprzątanie i ryzyko konfliktów.
Najczęstszy błąd to kupno dwóch dżungarskich „dla towarzystwa”. Chomiki te są samotnikami i łączenie ich w jednej klatce prawie zawsze kończy się walką, czasem śmiercią. Można trzymać razem tylko wtedy, gdy są z jednego miotu, nigdy nie rozdzielane, w klatce o powierzchni minimum 100 x 50 cm z mnóstwem kryjówek i dwóch punktów karmienia. W praktyce lepiej trzymać jednego. Syryjski również musi być sam.
Karmienie: syryjski potrzebuje więcej białka i tłuszczu, dżungarski jest podatny na cukrzycę – unikaj owoców, słodkich przysmaków i karm z melasą. Podstawą jest gotowa mieszanka dla chomików, uzupełniana warzywami i białkiem zwierzęcym (larwy, jajko). Typowy błąd to przekarmianie – chomiki magazynują jedzenie w kryjówce, więc nie dosypuj na zapas. Świeża woda w poidle, nie w miseczce – miseczka szybko ląduje w trocinach.
Podstawą oswojenia jest rytm. Chomik uczy się pory karmienia, sprzątania i wyjmowania na ręce. Jeśli domownicy robią to o różnych godzinach, zwierzę nigdy nie nabierze pewności, co się wydarzy. Ustal jedną porę wieczorną, kiedy chomik się budzi, i trzymaj się jej także wtedy, gdy przychodzą goście. Wtedy nawet obecność obcych osób przestanie być sygnałem zagrożenia, bo będzie tylko tłem dla znanego schematu.
Przenoszenie samego chomika rób w transporterze albo w małym pudełku z otworami i wyściółką, którą zna. Nie noś go na rękach przez hałaśliwe pomieszczenie. Nowe miejsce ustaw tak, aby klatka nie stała na drodze pracowników i żeby nikt nie musiał jej przestawiać. Jeśli w pomieszczeniu pracują wiertarki albo młoty, nakryj klatkę lekką tkaniną od strony hałasu – to wytłumi część dźwięków, ale nie odetnie dopływu powietrza.
Jak dopasować klatkę i wyposażenie Dla dżungarskiego minimalna klatka to 80 x 50 cm, ale im większa, tym lepiej. Dla syryjskiego – 100 x 50 cm, a kołowrotek musi mieć średnicę 20–25 cm, inaczej chomik wygina grzbiet i niszczy kręgosłup. Dżungarski potrzebuje kołowrotka 15–18 cm. Klatka z pionowymi prętami i kilkoma poziomami nie zastąpi powierzchni – chomiki są zwierzętami naziemnymi i potrzebują ciągłego biegu. Podłoże: dla obu gatunków warstwa 10–15 cm trocin lub konopi, nigdy trociny z drzew iglastych. Dżungarskie są mistrzami ucieczek – pręty muszą być gęste, a drzwiczki zamykane na zatrzask.
Dieta obu gatunków opiera się na gotowej mieszance nasion, ale nie może to być jedyny pokarm. Dodawaj świeże warzywa, niewielkie ilości owoców i białko zwierzęce – larwy mącznika lub gotowane jajko. Chomik syryjski potrzebuje większych porcji i ma tendencję do tycia, więc nie dosypuj jedzenia bez umiaru. Dżungarski magazynuje zapasy w kryjówce i potrafi przetrzymać jedzenie tak długo, że zaczyna pleśnieć. Sprawdzaj skrytki raz w tygodniu i usuwaj zepsute resztki. Woda musi być w poidle, nie w misce, bo oba gatunki chętnie ją rozlewają i moczą ściółkę.
Najbezpieczniejsze rozwiązanie to tymczasowe przeniesienie chomika do kogoś zaufanego na czas najgłośniejszych prac. Jeśli to niemożliwe, trzeba znaleźć w mieszkaniu strefę oddaloną od źródła hałasu – najlepiej na innym piętrze albo w pomieszczeniu, które nie jest remontowane. Klatka nie może stać przy drzwiach, przez które wnoszone są materiały, ani w korytarzu, gdzie ludzie krążą bez przerwy.
Chomik syryjski i dżungarski to dwa najczęściej spotykane gatunki w domach. Różnią się nie tylko wyglądem, ale też trybem życia, wymaganiami i tym, ile pracy trzeba włożyć w ich oswojenie. Wybór między nimi to nie kwestia gustu, tylko dopasowania do możliwości opiekuna. Zanim kupisz klatkę i akcesoria, ustal, z którym gatunkiem naprawdę będziesz miał do czynienia.
Najczęstsze błędy to podawanie zbyt dużych porcji, łączenie kilku nowych produktów w jednym dniu oraz karmienie owocami suszonymi z dodatkiem siarki, które wyglądają zdrowo, ale są dla chomika zbyt słodkie i chemicznie konserwowane. Kolejny błąd to liście z marketu — nawet jeśli wyglądają na świeże, mogą być pryskane środkami, których nie usunie samo płukanie. Warzywa i owoce z działki lub własnej uprawy są bezpieczniejsze, o ile nie były opryskiwane. Uwaga na awokado, cebulę, czosnek, por, szczypiorek, rabarbar, liście pomidora i surowe ziemniaki — te produkty są toksyczne dla chomika i nie wolno ich podawać w żadnej formie.
Chomik syryjski jest duży – dorasta do kilkunastu centymetrów i waży nawet ponad 150 gramów. Prowadzi ściśle samotniczy tryb życia i nie znosi towarzystwa innych chomików. Klatka musi mieć solidne wymiary, minimum 80 na 50 centymetrów podstawy, a kołowrotek średnicę około 20 centymetrów, żeby nie wyginał grzbietu. Dżungarski to maluch o długości ciała kilku centymetrów, ważący kilkadziesiąt gramów. Jest szybszy, bardziej płochliwy, ale też mniej agresywny w stosunku do człowieka. Kołowrotek wystarczy mniejszy, około 15 centymetrów, ale klatka nadal nie może być ciasna – ruch to podstawa zdrowia obu gatunków.
