Ciepły montaż to nie rodzaj pianki, a sposób osadzenia okna w murze. Stolarka nie może stać w licu ściany — powinna być cofnięta w stronę pomieszczenia, a szczelina między ramą a ościeżem musi być wypełniona na całej głębokości. Od zewnątrz stosuje się taśmę paroprzepuszczalną, od wewnątrz paroszczelną, a pianka jest tylko jednym z elementów. Typowy błąd to pianka nałożona bez taśm i obcięta równo z ramą, bez warstwy wykończeniowej. Wtedy mostek termiczny powstaje dokładnie tam, gdzie ma go nie być, a po kilku sezonach pojawia się czarny nalot na tynku w narożnikach.
Na ścianie montaż zacznij od pionu wyznaczonego poziomnicą. Płyty przyklejaj klejem montażowym w punktach co 20 cm albo na listwy. Jeśli kładziesz korek na ścianę w łazience, użyj kleju wodoodpornego i uszczelnij krawędzie silikonem. Między płytami zostaw 2 mm szczeliny — korek pracuje pod wpływem wilgoci. Nie kładź go na świeży tynk, odczekaj co najmniej trzy tygodnie.
Zamknięta szafa gospodarcza bez wentylacji to problem, zwłaszcza gdy trzymasz w niej chemię i wilgotne ścierki. Najprostsze rozwiązanie to szczeliny w drzwiach lub w cokole – wystarczy kilka otworów o średnicy 3–5 cm wywierconych u dołu i u góry. Jeśli szafa stoi przy ścianie zewnętrznej, można zamontować kratki wentylacyjne. W mieszkaniach z wentylacją mechaniczną warto podłączyć szafę do kanału wywiewnego, ale to wymaga zgody administracji. Unikaj montażu szafy na ścianie, która jest zimna i zawilgocona – nawet najlepsza wentylacja nie pomoże, jeśli podłoże jest mokre.
Kolejność prac, która oszczędza nerwy Prace prowadź od tak zwanej brudnej roboty do wykończeniówki: najpierw demontaż, potem instalacje, potem tynki i wylewki, na końcu podłogi, drzwi, malowanie i biały montaż. W wielkiej płycie szczególnie uważaj na wylewki — sufit sąsiada z dołu jest cienki, a każde niepotrzebne skucie posadzki odbija się echem w całym pionie. Jeśli planujesz ogrzewanie podłogowe, policz grubość warstw, bo wysokość pomieszczeń zwykle nie przekracza dwóch i pół metra. Zmieścisz je tylko wtedy, gdy zrezygnujesz z grubej wylewki albo podniesiesz drzwi.
Najczęstsze błędy to brak dylatacji przy podłodze, klejenie na nierówną ścianę i montaż w pomieszczeniu o wilgotności powyżej 60%. Efektem są wybrzuszenia i odspojenia, których nie da się naprawić punktowo. Przed montażem zmierz wilgotność podłoża i powietrza. W pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym wybierz korek o niskim oporze cieplnym i nigdy nie przekraczaj temperatury wody powyżej 45°C.
Na podłogę wybieraj korek techniczny lub klejony. Ten pierwszy ma warstwę HDF i nadaje się do pokoi, drugi jest miękki, więc sprawdzi się w sypialni, ale nie w kuchni. Grubość 4 mm to minimum, 6 mm daje realne wyciszenie. Sprawdź klasę zużycia — 31 wystarczy do domu, 32 do przedpokoju. Unikaj korka pokrytego cienką folią, bo po roku zacznie się złuszczać na łączeniach. Na ścianę stosuj płyty 3–4 mm albo tapetę korkową. Do łazienki i kuchni tylko korek lakierowany, surowy chłonie tłuszcz i parę.
Montaż podłogi i ściany — kolejność, która chroni przed poprawkami Podłogę z korka kładzie się na wyrównanym i suchym podłożu. Wilgotność betonu nie może przekraczać 2%, inaczej płyty spęcznieją. Podkład z folii rozłóż z zakładem 20 cm i wywiń na ściany. Panele łącz na pióro-wpust, zostawiając 10 mm dylatacji przy ścianach. Nie dobijaj ich na siłę — korek się nie rozciąga. Przy klejeniu używaj kleju dyspersyjnego i wałka dociskowego, a po 24 godzinach załóż listwy przypodłogowe, które nie zablokują dylatacji.
Na koniec pomyśl o sąsiadach, zanim pomyślisz o sobie. Ustal godziny hałaśliwych prac, poinformuj ich o terminie i o tym, kiedy będzie wyłączona woda. W budynku z wielkiej płyty dźwięk niesie się przez konstrukcję, więc nawet zwykłe wiercenie słychać na kilku kondygnacjach. Remont, który nie zniszczył relacji z sąsiadami, jest tak samo ważny jak ten, który nie zniszczył ściany nośnej.
Zmierz balkon w trzech miejscach: szerokość, długość i wysokość od podłogi do dolnej krawędzi barierki. Zapisz też, gdzie jest drzwi i w którą stronę się otwierają. Przy powierzchni do trzech metrów kwadratowych każdy centymetr ma znaczenie, a wymiary z pamięci prawie zawsze są zaniżone. Sprawdź, czy na balkonie wolno montować coś na stałe i czy nie zasłonisz sąsiadowi światła. Jeśli barierka jest pełna i niska, nie ustawiaj przy niej wysokich donic, bo stracisz widok i poczucie przestrzeni.
Na koniec ustal zasadę: raz w miesiącu robisz przegląd i wynosisz wszystko, czego nie użyłeś od ostatniego razu. Mały balkon działa tylko wtedy, gdy pozostaje pusty w środku. Trzy metry kwadratowe wystarczą na stolik i dwa krzesła albo na zioła i jeden fotel — ale nie na jedno i drugie naraz.
