Miejsce do odrabiania lekcji przy oknie ma sens, bo naturalne światło męczy wzrok znacznie mniej niż sztuczne. Ustaw biurko bokiem do okna, tak aby światło padało z lewej strony, jeśli dziecko pisze prawą ręką, i z prawej, gdy pisze lewą. Biurko ustawione twarzą do okna powoduje, że dziecko patrzy w jasne tło i szybciej się rozprasza, a ekran komputera odbija światło. Z kolei biurko tyłem do okna rzuca cień dłoni na zeszyt. Ustawienie bokiem to złoty środek.

Uważaj na dwa typowe błędy. Pierwszy to kupowanie mebli na zapas, z myślą, że dziecko podrośnie. Szafa większa, niż potrzeba, zabiera miejsce od razu, a zapotrzebowanie na przestrzeń do zabawy jest największe właśnie teraz. Drugi to ustawianie biurka w najciemniejszym kącie, bo tam akurat pasuje. Biurko potrzebuje światła dziennego i widoku na pokój, inaczej staje się miejscem, którego dziecko unika. Łóżko natomiast najlepiej stawiać przy ścianie bez okna, żeby nie zasłaniać dopływu światła.

Wykładziny z włókien syntetycznych, takich jak polipropylen czy poliamid, są odporne na wilgoć i łatwiej się z nich usuwa zabrudzenia niż z wełny czy bawełny. Ważny jest też splot – im bardziej zwarty, tym mniej miejsca na wciskanie się kurzu. Unikaj wykładzin z luźnym, wysokim runem ozdobnym, bo tam każdy włos czy okruszek zostaje na dłużej. Sprawdź też, czy wykładzina ma podkład piankowy – on również chłonie zabrudzenia, jeśli jest zbyt miękki i gruby.

Podnieś do góry to, co i tak rzadko leży na podłodze: krzesła, taborety, kosze na pranie, wiadra, odkurzacz, deskę do prasowania. Krzesła składane lub lekkie taborety wiesza się pod blatem albo na ścianie na solidnym haku. Odkurzacz i wiadro najlepiej trzymać na ścianie w szafie wnękowej lub na wysokiej półce — ale tylko jeśli ich nie używasz codziennie. Codziennie używane rzeczy podniesione za wysoko wrócą na podłogę w ciągu tygodnia.

Zanim cokolwiek wniesiesz, narysuj plan na kartce w skali albo użyj taśmy malarskiej na podłodze. Zaznacz drzwi, okna, grzejniki, gniazda i włączniki. Wymiary dużych mebli zapisz osobno – szerokość, głębokość, wysokość – i sprawdź, czy zmieszczą się w windzie oraz na zakrętach na klatce. Najczęstszy błąd to pomiar samego pomieszczenia bez pomiaru drogi, którą mebel ma do niego trafić.

Ustawienie obok siebie to najprostsza opcja, ale sprawdza się tylko wtedy, gdy pokój jest wystarczająco szeroki. Dwa łóżka postawione równolegle, z niewielkim odstępem lub bez, tworzą jedną dużą powierzchnię do spania. To dobre rozwiązanie dla rodzeństwa w podobnym wieku albo dla pary, która chce spać razem, ale potrzebuje osobnych materacy. Uwaga na typowy błąd: wsuwanie łóżek pod okno. Zimą kaloryfery i nieszczelne szyby powodują wychładzanie, a latem słońce budzi o świcie. Lepiej ustawić je wzdłuż ściany wewnętrznej, z dala od źródeł ciepła i przeciągów.

Najwięcej podłogi odzyskuje się nie przez kupowanie nowych mebli, ale przez zmianę sposobu, w jaki już stoją. Zanim cokolwiek podniesiesz do góry, zmierz odległość od podłogi do dolnej krawędzi blatu, parapetu i drzwi. To wyznacza realną przestrzeń, w której można coś zawiesić. Jeśli między blatem a szafkami jest mniej niż 30 cm, nie wciskaj tam niczego — będzie to wyglądać jak zapchana szpara i utrudni korzystanie z blatu.

Na koniec zasada, która działa najlepiej: podnoś tylko to, czego nie potrzebujesz w zasięgu ręki. Wszystko, co używane codziennie, powinno zostać na poziomie blatu lub niżej. Wtedy odzyskana podłoga nie zniknie po tygodniu, a wieszanie nie zamieni się w przenoszenie rzeczy tam i z powrotem.

Co wieszać, a co zostawić na dole Na ścianę i pod sufit przenosi się rzeczy lekkie, sezonowe i rzadko używane: walizki, torby podróżne, narzędzia, ozdoby, rower. Rower wiesza się na haku montowanym w nośnym murze lub w belce — nigdy w płycie gipsowo-kartonowej bez wzmocnienia. Walizki wkłada się na najwyższą półkę szafy lub na antresolę nad drzwiami. Uwaga na typowy błąd: ludzie wieszają wszystko na jednym poziomie, tworząc drugą podłogę na wysokości pasa. Lepiej wykorzystać różne wysokości — nisko to, co ciężkie, wysoko to, co lekkie.

Podłogę odzyskuje też pion. Zamiast ustawiać pudełka jedno na drugim, ustaw je na wąskiej, wysokiej półce lub w regale sięgającym sufitu. Głębokie szafy i szuflady marnują pion, bo nie da się w nich piętrzyć. Półka nad drzwiami to często jedyne wolne miejsce — wystarczy sprawdzić, czy drzwi się pod nią otwierają. Zawiasy i prowadnice muszą mieć luz.

Nie przenoś na górę rzeczy, które są za ciężkie do bezpiecznego zdjęcia. Skrzynka z narzędziami ważąca kilkanaście kilogramów na wysokiej półce to proszenie się o wypadek. To samo dotyczy słoików z przetworami i zapasów — trzymaj je na wysokości kolan lub pasa, nie nad głową. Jeśli po podniesieniu czegoś musisz stawać na palcach i sięgać na wyczucie, to znak, że miejsce jest złe.