Kupując ściółkę, sprawdź skład na opakowaniu: im krótszy, tym lepiej. Materiał powinien być przeznaczony dla gryzoni i pozbawiony zapachów oraz barwników. Zapas trzymaj w suchym miejscu, w zamkniętym pojemniku, bo wilgotna ściółka pleśnieje i dopiero po otwarciu klatki wydaje stęchły zapach. Zmiana na lepszą ściółkę to jeden z najprostszych sposobów, żeby chomik przestał chorować na drogi oddechowe i zaczął normalnie kopać.
Tryb życia i towarzystwo Syryjski jest samotnikiem i musi mieszkać pojedynczo. Dosadnie: każde łączenie dwóch osobników tego gatunku kończy się walką, czasem bardzo poważną. Dżungarskie z kolei w naturze żyją w grupach, ale w niewoli udane współmieszkanie zdarza się rzadko i zwykle tylko wśród rodzeństwa z jednego miotu, w dużej klatce z wieloma kryjówkami. Bezpieczniej i prościej jest trzymać jednego chomika. Jeśli chcesz dwa, przygotuj dwa osobne zbiorniki, a nie jeden wspólny.
Typowe błędy, które pogarszają sytuację, to podawanie świeżych warzyw i owoców w trakcie biegunki, zostawianie mokrego podłoża na wiele godzin oraz przegrzewanie klatki. Drugim częstym błędem jest czekanie, aż „samo przejdzie”. U chomika rezerwy wodne są niewielkie, a spadek masy ciała o kilka gramów może być groźny. Jeśli po 12–24 godzinach nie widzisz poprawy, konieczna jest diagnoza weterynaryjna, często z badaniem kału.
Kierunek przepływu ważniejszy niż liczba dziurek Jeśli klatka ma już kratkę z jednej strony, dołóż drugą po przeciwnej stronie, ale niżej. Powietrze musi mieć gdzie wejść i gdzie wyjść. Klatka stojąca w kącie przy ścianie dusi się nawet z dobrą pokrywą — odsuń ją na 10–15 cm od ściany i nie zastawiaj książkami ani kartonami. Sprawdź też, czy kratka nie jest przysłonięta kocem lub ręcznikiem. Nakrywanie klatki na noc to częsty błąd: chomik nocą jest najbardziej aktywny, a właśnie wtedy odcina mu się dopływ powietrza.
Jak postępować, gdy zauważysz mokry ogon Przede wszystkim odizoluj chomika od innych zwierząt w domu i przenieś go do czystej, spokojnej klatki. Wyjmij mokre trociny i podłóż nowe, najlepiej papierowe, które nie drażnią skóry. Sprawdź, czy zwierzę pije – jeśli tak, podaj przegotowaną wodę w poidle, nie w miseczce, bo łatwo ją przewrócić. Nie kąp chomika w wodzie: to dodatkowy stres i ryzyko wychłodzenia. Zamiast tego delikatnie przetrzyj okolicę ogona wacikiem zwilżonym letnią wodą i osusz ręcznikiem papierowym.
Na koniec rzecz, którą łatwo przeoczyć: sprawdź, czy klatka nie stoi na parapecie nad grzejnikiem. Ciepło z kaloryfera unosi wilgoć i kurz prosto do środka, a różnica temperatur między dolną i górną częścią pojemnika tworzy zastój powietrza. Przenieś klatkę na stół lub niską szafkę w miejscu zacienionym, z dala od grzejnika, kuchni i przeciągów od drzwi. Po takich zmianach powietrze krąży samo, bez otwierania okna i bez wyziębiania pokoju.
Najskuteczniejszy ruch to zwiększenie liczby otworów wentylacyjnych w samym szklanym lub plastikowym pojemniku. W pokrywie wywierć kilka otworów o średnicy 6–8 mm, rozłożonych równomiernie, a nie skupionych w jednym rogu. Drugi rząd zrób w górnej części ściany bocznej, tuż pod krawędzią. Powstanie wtedy naturalny ciąg: chłodniejsze powietrze wchodzi dołem, ciepłe i wilgotne ucieka górą. Otworów nie wierć w podłodze ani w połowie wysokości ściany — chomik je zatka trocinami, a przeciąg przy legowisku przeziębi zwierzę.
Jak wybrać i ułożyć ściółkę w klatce Zanim wsypiesz cokolwiek do klatki, weź garść materiału i potrzyj nim o dłoń. Jeśli zostaje pył, drobinki wbijają się w skórę albo czujesz ostry zapach drewna, odpuść. Ściółkę układaj warstwą od trzech do pięciu centymetrów na całej powierzchni, a w jednym kącie dosyp grubiej — chomiki lubią kopać tunele i budować gniazdo. Nie ubicaj jej mocno, bo traci przewiewność. Pod spód możesz dać cienką warstwę granulatu, a na wierzch miękkie strzępki: granulat chłonie wilgoć, a wierzchnia warstwa daje komfort.
Podłoże i czystość mają większy wpływ na powietrze, niż się wydaje. Trociny zmieszane z moczem zaczynają parować amoniakiem w ciągu doby. Wymieniaj mokre fragmenty codziennie, a całość co 5–7 dni. Wybierz podłoże o większych cząstkach, które nie pyli — pył z drobnych trocin osiada w drogach oddechowych chomika. Nie używaj olejków zapachowych, odświeżaczy ani sprayów w pobliżu klatki: maskują zapach, ale nie usuwają gazów, a lotne związki dodatkowo drażnią zwierzę.
Zacznij od wielkości i przestrzeni. Chomik syryjski jest wyraźnie większy, osiąga kilkanaście centymetrów i potrzebuje klatki o dużej powierzchni podłogi, minimum około 80 na 50 centymetrów, a lepiej więcej. Dżungarski jest mniejszy, ale to nie znaczy, że wystarczy mu małe pudełko. Paradoksalnie mały chomik bywa bardziej aktywny i potrzebuje dużo biegania, więc klatka musi mieć solidny metraż oraz kołowrotek o odpowiedniej średnicy. Za małe koło to najczęstszy błąd: dżungarski wygina wtedy grzbiet, a syryjski po prostu z niego wypada.
