W kuchni często popełniamy błąd, wybierając zimne szarości myśląc, że są praktyczne. Tymczasem biała farba na ścianach w połączeniu z drewnianymi frontami i dodatkami w kolorze szałwii sprawia, że przestrzeń staje się przytulna. Kolory we wnętrzach kuchennych powinny wspierać gotowanie, a nie wywoływać chłód. U siebie zastosowałam płytki w kolorze kremowym z delikatnym wzorem, a blat z jasnego granitu łamie monotonie. Dzięki temu nawet w pochmurny dzień wnętrze ma ciepły blask. Zauważyłam, że gdy goście przychodzą, chętniej siadają przy stole w tej części, bo barwy działają zachęcająco. Ważne jest też, by nie przesadzić z ilością kontrastów – jeden akcent w postaci czarnej baterii wystarcza.

W tym roku królują ziemiste beże, ale nie te mdłe i nijakie. Mowa o odcieniach terakoty, ciepłego piasku czy delikatnej ochry. Sprawdzają się doskonale w sypialniach, gdzie zamiast stawiać na chłodne szarości, warto postawić na przytulność. W praktyce wygląda to tak: malujesz ścianę za łóżkiem, a resztę pozostawiasz w bieli lub jasnym kremie. Do tego wybierasz naturalne dodatki – lniane zasłony, drewniane ramki, wiklinowy kosz na koce. Jeśli masz małą sypialnię i brakuje ci miejsca na przechowywanie, rozważ łóżko z pojemnikiem na pościel. Taki mebel nie tylko zapewni dodatkową przestrzeń, ale też świetnie skomponuje się z ciepłą paletą barw. Ziemiste kolory ścian pasują do każdego stylu – od skandynawskiego po boho.

Kolejnym wyzwaniem okazał się salon, który łączył funkcję jadalni i strefy wypoczynku. Miałam tam starą kanapę z funkcją spania, która zajmowała masę miejsca, ale po rozłożeniu okazywała się niewygodna. Zdecydowałam się na wymianę na model z mechanizmem DL, który pozwala na szybkie przekształcenie kanapy w pełnowymiarowe łoże. Tapicerka welurowa w kolorze terakoty dodała wnętrzu charakteru, a dodatkowe poduszki w etniczne wzory sprawiły, że nikt nie domyślał się, iż to mebel z funkcją spania. Wieczorami wystarczyło rozłożyć kilka pledów i zapalić świece, by stworzyć klimat marokańskiej riady.

Jednym z największych problemów, z jakimi się zmierzyłam, był brak miejsca na przechowywanie. W boho królują otwarte półki i wiklinowe kosze, ale w praktyce szybko zaczynają zbierać kurz. Rozwiązanie znalazłam w łożku z pojemnikiem na pościel – to był game changer. Dzięki niemu mogłam schować zapasowe koce, letnie ubrania, a nawet buty poza sezonem. Do tego dołożyłam drewnianą skrzynię pod oknem, która służyła jako siedzisko i schowek. Wszystko musiało mieć swoją funkcję, bo w boho łatwo utonąć w dekoracjach, gdy brakuje praktycznej strony mebli.

Na koniec dodam, że dekoracje do domu to nie tylko wygląd, ale też funkcjonalność na co dzień. Dlatego staram się, by każdy przedmiot miał swoje miejsce i cel. Na przykład kosz na gazety z wikliny, który stoi obok sofy, jest jednocześnie schowkiem na piloty i powerbanki. A na korytarzu wisi organizer na buty z materiału – nie zajmuje miejsca, a pomieści dziesięć par. Nawet jeśli masz mało miejsca, możesz stworzyć przestrzeń, która będzie ci służyć latami, jeśli tylko podejdziesz do zakupów z planem. Pamiętaj, że mniej znaczy więcej – i to działa w każdym wnętrzu, niezależnie od metrażu.

Pamiętam, jak przez miesiąc szukałam kanapy, która nie zdominuje wizualnie mojego pokoju dziennego. W końcu postawiłam na model z tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni – okazał się strzałem w dziesiątkę. Welur ma tę zaletę, że dodaje wnętrzu przytulności i elegancji, a jednocześnie jest praktyczny. Jeśli masz kota, włosy łatwo zbierzesz wilgotną ściereczką. Do tego kanapa z funkcja spania z mechanizmem DL to rozwiązanie, które uratowało mnie podczas niespodziewanych wizyt gości. Mechanizm DL działa płynnie i pozwala rozłożyć siedzisko w kilka sekund, bez konieczności odsuwania mebla od ściany. To szczególnie ważne w wąskich pokojach, gdzie każdy centymetr ma znaczenie.

Kiedy myślę o dekoracje do domu, zawsze zaczynam od tekstyliów. Zasłony z grubego lnu, które puszczają światło, ale zapewniają prywatność, plus koce wełniane w neutralnych odcieniach. Do tego jedna mięsista poduszka z frędzlami – i salon robi się przytulny bez zbędnego przepychu. Ważne, żeby wszystkie tkaniny do siebie pasowały, ale nie były identyczne. Mieszanie struktur to mój sekret: welur, len, bawełna, a do tego szorstki dywan z sizalu. Taki dywan jest praktyczny w kuchni czy przedpokoju, bo nie chłonie wilgoci i łatwo go wyczyścić. Unikam pułapek typu sztuczne kwiaty czy plastikowe ramki – one szybko się nudzą.

Mam słabość do oświetlenia, bo to ono tworzy nastrój. W małym salonie postawiłam na lampę podłogową z regulowanym ramieniem, która rzuca światło na czytany fragment książki, oraz na kinkiet nad kanapą. Unikam górnego światła z jednym źródłem – zamiast tego używam kilku punktów światła o ciepłej barwie. Dzięki temu ściany wydają się wyższe, a pomieszczenie większe. Do tego kilka świec sojowych w szklanych osłonkach, ale tylko na parapecie, żeby nie zajmowały miejsca na stoliku. Świece to prosty sposób na dodanie charakteru, ale trzeba je mądrze rozmieścić, by nie tworzyły bałaganu.