Jeśli nie chcesz kuć, zostają rozwiązania punktowe. Podłogę można poprawić wykładziną z podkładem filcowym — tłumi kroki i przesuwanie mebli. Ściany wspólne z sąsiadem osłoń wysokim regałem wypełnionym książkami, ustawionym na kilkucentymetrowych dystansach od ściany. Gruby koc, zasłona z tkaniny o dużym splocie, dywan — to wszystko działa, ale w ograniczonym zakresie. Nie oczekuj, że pojedyncza warstwa tekstylna zatrzyma bas z imprezy obok.
Najprostsza i najbardziej niedoceniana metoda to uszczelnienie. Dźwięk ucieka przez każdą szczelinę: pod drzwiami, wokół framug, przy gniazdkach elektrycznych na ścianach wspólnych z sąsiadem. Zamontuj uszczelki w ościeżnicach, dokręć klamki, zaślep otwory w puszkach instalacyjnych masą akustyczną. To nie jest spektakularne, ale w wielu mieszkaniach daje większą różnicę niż drogie panele na ścianie.
Nie zapominaj o przedpokoju i łazience, bo to najczęściej zaniedbywane miejsca w bloku. Wąski, ciemny korytarz rozjaśni się, jeśli pomalujesz go na jasny, ciepły odcień i nie postawisz tam ciemnej szafy na całą ścianę. W łazience bez okna wybierz jasny kolor, który nie wpada w szarzyznę — chłodne szarości i niebieskości potrafią tam wyglądać ponuro. Pamiętaj też, że kolor na dużej powierzchni zawsze wydaje się intensywniejszy niż na małej próbce, więc wybieraj odcień o ton jaśniejszy, niż początkowo planowałeś.
Narożnik w małym salonie bloku działa tylko wtedy, gdy najpierw zmierzysz pomieszczenie, a dopiero potem wybierzesz mebel. Zmierz taśmą długość ścian, zaznacz na podłodze miejsce na otwarte drzwi, kaloryfer i przejście do balkonu. Minimalna szerokość przejścia to około 60 cm, a przy ciągłym ruchu lepiej zostawić 70–80 cm. Zmierz też odległość od rogu do najbliższego okna i drzwi — to często wyklucza największe modele, zanim jeszcze spojrzysz na tkaninę.
W blokowej łazience o wymiarach dwa na dwa metry każdy centymetr jest policzony. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz odległość od ściany do ściany, od drzwi do przeciwległej ściany i od podłogi do sufitu. Sprawdź też, gdzie biegną pion wodno-kanalizacyjny oraz przewody elektryczne — najczęściej przy drzwiach lub przy ścianie z wentylacją. Od tych pomiarów zależy, czy wejdzie kabina, brodzik czy tylko wanna z parawanem. Typowy błąd to kupno sprzętu przed sprawdzeniem, w którą stronę otwierają się drzwi i jak daleko od ściany znajduje się odpływ.
Spadki robi się na dwa sposoby: na stropie i na wylewce. Ten pierwszy to warstwa wyrównawcza ze spadkiem 1,5–2% od ściany do odpływu, drugi to już wykończenie. Minimum to 1%, ale przy płytkach wielkoformatowych lepiej dać 2%, bo na 1% woda potrafi stać w narożnikach. Spadek mierz poziomicą i łatą w kilku kierunkach, nie tylko w jednej linii. Typowy błąd: spadek tylko w stronę drzwi, przez co woda zbiera się pod ścianą. Drugi błąd: za mały spadek przy długim odpływie liniowym — na 90 cm długości 1% to prawie centymetr różnicy, który łatwo zgubić.
Mechanizm wybieraj pod sposób użytkowania, nie pod opis w ulotce. Do codziennego spania nadaje się mechanizm wyciągany z powierzchnią spania minimum 120×190 cm i stelażem metalowym. Do sporadycznego spania wystarczy funkcja „relaks” z wysuwanym siedziskiem, która nie zajmuje dodatkowej przestrzeni. Unikaj rozwiązań, w których trzeba przesuwać cały mebel — w małym salonie szybko się to znudzi. Sprawdź też, czy mechanizm da się obsłużyć jedną ręką i czy po rozłożeniu zostaje miejsce na wstawienie stolika.
Rozmiar: mniejszy narożnik z funkcją spania zamiast wielkiej litery L W blokach typowa pułapka to kupowanie narożnika „na zapas” dla gości. Wersja o długości 260–280 cm w salonie 16–18 m² zwykle zostawia wąskie przejścia i zasłania grzejnik. Lepiej wybrać mniejszą literę L, np. 210–230 cm na dłuższym boku i 140–160 cm na krótszym, z regulowanym zagłówkiem i pojemnikiem na pościel. Jeśli potrzebujesz miejsca do spania, szukaj narożnika z wysuwanym lub rozkładanym podestem, ale sprawdź, czy po rozłożeniu nie blokuje drzwi balkonowych. Uwaga na moduły: narożnik jednoczęściowy trudno wnieść po schodach i w ciasnych klatkach, dlatego lepiej wybierać modele dzielone.
Najprostsze rozwiązanie w małej łazience to prysznic bez brodzika, czyli odpływ liniowy wpuszczony w podłogę albo korytko pod płytkami. Zajmuje mniej miejsca niż klasyczny brodzik, ale wymaga skucia posadzki i wykonania nowej izolacji przeciwwodnej. Jeśli nie chcesz remontować podłogi, wybierz płaski brodzik o wysokości kilku centymetrów i wąski parawan składany. Uwaga na próg brodzika — w małej łazience często koliduje z drzwiami wejściowymi. Zmierz skrzydło drzwi w pełnym otwarciu i zostaw co najmniej kilka centymetrów luzu.
Materiały, które naprawdę coś robią — i te, które nic nie dają Pianka akustyczna w piramidki nie wycisza mieszkania. Pochłania pogłos wewnątrz pomieszczenia, czyli sprawia, że dźwięk nie odbija się od ścian. Jeśli słyszysz sąsiada, pianka na twojej ścianie nic nie zmieni — dźwięk i tak w nią wniknie. Do tłumienia przenoszenia potrzebna jest masa: dodatkowa warstwa płyt gipsowo-włóknowych na ruszcie odsuniętym od ściany, wełna mineralna w środku, ewentualnie mata wibroizolacyjna pod wylewką. Ciężkie materiały zatrzymują drgania, lekkie tylko je rozpraszają.
