W małym mieszkaniu każdy punkt instalacji elektrycznej musi pracować na siebie. Zanim cokolwiek zaplanujesz, narysuj rzut mieszkania na kartce i zaznacz na nim meble, które faktycznie posiadasz lub zamierzasz kupić. Dopiero na tym rysunku ustawiaj gniazda i wypusty oświetleniowe. Kolejność odwrotna, czyli rozrysowanie instalacji bez mebli, to najczęstszy błąd — kończy się gniazdem schowanym za szafą albo przedłużaczem przez cały pokój.
Tapeta ze wzorem w bloku wybacza mniej niż farba. Krzywe ściany, zapadnięty tynk i niedokładnie docięte pasy widać na niej natychmiast, bo wzór działa jak linijka: każde odchylenie od pionu staje się widoczne na całej wysokości. Dlatego pierwszy etap to nie klejenie, tylko sprawdzenie podłoża. Odklej stare tapety, zmyj resztki kleju ciepłą wodą, zeskrob zagrzybione lub odparzone fragmenty. Ścianę zagruntuj preparatem wzmacniającym, a ubytki wypełnij gładzią i przeszlifuj. Jeśli w bloku ściana jest wilgotna przy podłodze lub w narożniku, najpierw znajdź przyczynę, bo tapeta na wilgoci odpadnie razem z gruntem.
Panel szklany nad blatem w kuchni w bloku pełni dwie funkcje: chroni ścianę przed tłuszczem i zabrudzeniami oraz wyrównuje powierzchnię, która po latach eksploatacji rzadko jest idealnie gładka. W blokach z wielkiej płyty ściany bywają krzywe, a płytki często odchodzą. Szkło montuje się bezpośrednio na tynku, płytkach albo starym panelu, pod warunkiem że podłoże jest nośne i odtłuszczone.
Montaż prowadzi się od ramy: najpierw szyna dolna i górna, potem pionowe słupki, na końcu tafla. Tafle wsuwa się w profil po zdjęciu listwy dociskowej, a nie wciska na siłę. Przy taflach szerszych niż około metra potrzebne są co najmniej dwie osoby i przyssawki. Po osadzeniu sprawdź szczelinę na całej długości — musi być zbliżona, inaczej szkło pracuje punktowo. Na koniec wyreguluj docisk i dopiero wtedy zdejmij kliny montażowe.
Podłączenie zacznij od wyłączenia telewizora z prądu. Następnie połącz B3W z telewizorem kablem HDMI — to najlepsze rozwiązanie, bo przenosi jednocześnie obraz i dźwięk. Starsze modele wymagają kabla SCART albo zestawu trzech wtyków RCA (żółty, biały, czerwony). Potem podłącz antenę do gniazda oznaczonego jako ANT IN lub RF IN w B3W. Antena musi być sprawna i skierowana na nadajnik — tania „siatka” ustawiona byle jak nie zapewni stabilnego odbioru, nawet przy poprawnie podłączonym dekoderze.
W pokoju dziennym, który pełni też funkcję sypialni i jadalni, nie kopiuj schematu z dużego mieszkania. Zamiast gniazd co dwa metry wzdłuż wszystkich ścian zaplanuj je tam, gdzie realnie siadasz: przy kanapie, przy biurku, przy łóżku. Światło górne ustaw tak, by nie odbijało się w telewizorze ani nie świeciło w oczy osobie leżącej na kanapie. Rozważ osobny punkt na lampę stojącą i na ładowarki — ładowanie telefonu przy łóżku to dziś potrzeba równie stała jak kontakt na lampkę nocną.
Uszczelki w profilu mają dwa zadania: chronią szkło przed kontaktem z metalem i kompensują drgania. Nie wolno ich wycinać „na styk” ani pomijać w narożnikach. Najczęstszy błąd montażowy to dokręcanie śrub na siłę, żeby profil przylgnął do krzywej ściany. Lepiej zastosować podkładki dystansowe i uszczelnić szczelinę kitem, niż naprężać ramę. Szkło hartowane wytrzymuje nacisk równomierny, ale pęka przy punkcie skupionym.
Wysokość ma znaczenie. Gniazda nad blatem umieszczaj około 10–15 cm nad jego powierzchnią i po bokach, a nie bezpośrednio za płytą grzewczą. W łazience trzymaj się stref bezpieczeństwa: gniazdo obok umywalki musi być oddalone od krawędzi miski i zabezpieczone osłoną bryzgoszczelną. Gniazdo przy pralce umieść obok, nie za urządzeniem — inaczej po wsunięciu pralki zostanie ci tylko wtyczka wystająca w przejściu.
Ustal, gdzie staną sprzęty pobierające dużo prądu Zacznij od urządzeń, które pobierają najwięcej energii i stoją w stałym miejscu: pralka, zmywarka, piekarnik, płyta indukcyjna, czajnik, mikrofalówka, komputer z monitorem. Dla nich zaplanuj osobne obwody i gniazda w miejscach, których nie zasłonią drzwi szafek ani korpus mebla. W bloku z lat 60. lub 70. instalacja bywa dwuprzewodowa i bez uziemienia — wtedy nie podłączaj do niej pralki ani zmywarki bez wcześniejszej modernizacji. Kuchnia to miejsce, gdzie kumuluje się najwięcej odbiorów, więc daj tam więcej punktów, niż wynika z aktualnych potrzeb: nad blatem co najmniej trzy–cztery, w tym jeden przy okapie i jeden w narożniku blatu.
Najczęstsze błędy w małych mieszkaniach to zbyt mała liczba obwodów (wszystko na jednym bezpieczniku), gniazda wpuszczone zbyt nisko lub zbyt wysoko względem przyszłego blatu, punkty zaplanowane pod meble w wersji „tymczasowej”, która zostaje na lata, oraz brak zapasu na przyszłe urządzenia. Trzymaj się zasady: jedno gniazdo na każdy sprzęt stojący na stałe plus jedno dodatkowe w każdym pomieszczeniu. Rezygnuj z listew i rozgałęźników tam, gdzie da się tego uniknąć — w małym metrażu każdy dodatkowy przewód to strata miejsca i potencjalne źródło przegrzania.
