Najczęstsze błędy to maskowanie biurka dekoracjami, które same wymagają uwagi: misternymi kompozycjami z wazoników, świeczek i ramek. Zamiast ukrywać mebel, tworzysz drugi, konkurencyjny punkt zainteresowania. Drugi błąd to kupowanie składanego biurka i trzymanie go cały czas rozłożonym. Składany blat ma sens tylko wtedy, gdy faktycznie go składasz — inaczej jest po prostu zwykłym biurkiem z gorszym stelażem.
Hałas w mieszkaniu najczęściej nie bierze się z grubych ścian, tylko z nieszczelności i drgań. Zanim pomyślisz o remoncie, sprawdź, którędy dźwięk faktycznie wchodzi. Stań w pokoju, zamknij drzwi i poproś kogoś, żeby mówił po drugiej stronie. Potem przejdź się wzdłuż ścian i nasłuchuj przy gniazdkach, kontaktach, kratkach wentylacyjnych i przy podłodze pod drzwiami. W dziewięciu na dziesięć przypadków najgłośniejszy punkt to szczelina, a nie lita ściana. To dobra wiadomość, bo szczelinę da się zatkać bez narzędzi i bez wydawania pieniędzy.
Najprostsza i najbezpieczniejsza metoda to dyfuzja. Do dyfuzora wlej wodę i dodaj 3–5 kropli jednego olejku lub mieszanki. Włącz urządzenie na 30–60 minut przed snem, a potem je wyłącz. Nie zostawiaj dyfuzora pracującego przez całą noc w małej, zamkniętej sypialni. Zbyt wysokie stężenie olejku w powietrzu może powodować bóle głowy, podrażnienie oczu i katar. Jeśli po wejściu do pokoju czujesz ostry zapach, stężenie jest za duże — wywietrz pomieszczenie i następnym razem zmniejsz liczbę kropli.
Drugi sposób to olejek rozcieńczony w oleju nośnikowym i wmasowany w skórę. Nigdy nie nakładaj czystego olejku eterycznego na skórę. Rozcieńcz go w oleju migdałowym, jojoba lub słonecznikowym w proporcji 2–3 krople olejku na łyżeczkę oleju nośnikowego. Tak przygotowaną mieszankę wetrzyj w nadgarstki, kark lub stopy na kilkanaście minut przed snem. Zrób najpierw próbę uczuleniową: niewielką ilość rozcieńczonego olejku nałóż na wewnętrzną stronę przedramienia i odczekaj dobę. Zaczerwienienie, pieczenie lub swędzenie oznacza, że ten olejek nie jest dla ciebie.
Które olejki nadają się na noc i jak je łączyć Na sen sprawdzają się przede wszystkim lawenda, rumianek, drzewo sandałowe, geranium i bergamotka. Bergamotka należy do olejków fototoksycznych — nie nakładaj jej na skórę przed ekspozycją na słońce, ale w dyfuzji wieczorem jest bezpieczna. Możesz łączyć dwa, maksymalnie trzy olejki. Dobra proporcja to dwie krople lawendy i jedna rumianku albo dwie krople drzewa sandałowego i jedna geranium. Mieszanie pięciu czy sześciu olejków naraz to typowy błąd — trudno wtedy ustalić, co działa, a co uczula.
Uszczelnij to, co już masz pod ręką Zacznij od drzwi wejściowych. Zwiń stary ręcznik, koc lub kawałek grubej tkaniny w wałek i wciśnij go w szczelinę między skrzydłem a podłogą od strony korytarza. Efekt słychać od razu, szczególnie przy rozmowach i telewizorze sąsiada. Uwaga na typowy błąd: wałek wciśnięty tylko od wewnątrz działa słabiej niż ten dociśnięty od strony, z której hałas nadchodzi. Druga rzecz to kratka wentylacyjna. Jeśli nie masz w niej ruchomych lamelek, nie zaklejaj jej taśmą — zatrzymasz przepływ powietrza i możesz doprowadzić do zawilgocenia. Zamiast tego przyłóż do kratki kawałek tkaniny i przymocuj go tak, by dało się go zdjąć jednym ruchem. To wycisza, a nie dusi pomieszczenia.
Olejki eteryczne działają na sen nie dlatego, że są magiczne, ale dlatego, że niektóre ich związki wpływają na układ nerwowy. Lawenda zawiera linalol i octan linalilu, które w badaniach wykazują działanie uspokajające. Mięta i eukaliptus rozszerzają drogi oddechowe, co pomaga, gdy sen utrudnia zatkany nos. Problem zaczyna się wtedy, gdy ktoś traktuje olejek jak lek dostępny bez ograniczeń. Olejki są stężonymi substancjami roślinnymi i niewłaściwie użyte mogą zaszkodzić bardziej niż pomóc.
Pamiętaj o temperaturze barw. Zimne odcienie — szarości, chłodne błękity, fiolety — w chłodnym świetle północnym potrafią wyglądać martwo i szpitalnie. Ciepłe — beże, rudości, oliwki — w pełnym słońcu stają się przytłaczające. Jeśli nie chcesz się zamykać w jednej palecie, wybierz tkaninę dwukolorową lub o subtelnym prążku: dostajesz głębię bez ryzyka, że po roku kolor ci się znudzi. I ostatnia rzecz: nie dobieraj sofy pod dywan ani pod zasłony, które zamierzasz wymienić. Zacznij od mebla, resztę dopasuj później — odwrotna kolejność kończy się kompromisem, którego nie da się już naprawić.
Wyciszenie mieszkania od sąsiada z góry rzadko kończy się sukcesem, gdy ograniczasz się do jednej warstwy materiału między sufitem a płytą. Sam podwieszany sufit z płyt gipsowo-kartonowej to głównie maskowanie instalacji i wyrównanie płaszczyzny — dźwięk uderzeniowy (kroki, przesuwane krzesła) przenosi się przez konstrukcję, a nie przez powietrze, więc zwykła płyta go nie zatrzyma. Żeby uzyskać realną poprawę, trzeba przerwać drogę drgań między stropem a płytą i dołożyć masę po stronie sufitu.
