Jeśli nie chcesz wyrównywać całej ściany, możesz zastosować płytki wielkoformatowe i kompensować krzywizny grubością kleju. To jednak wymaga wprawy: klej nakładaj pacą zębatą w jednym kierunku, a płytkę dociskaj ruchem obrotowym. Kontroluj poziom łatą i klinami dystansowymi. Zbyt duża warstwa kleju pod wielkim formatem powoduje zapadanie się płytki i puste przestrzenie – po pewnym czasie zacznie pękać lub odpadnie.

Kuchnia otwarta na salon to dwa źródła hałasu w jednej przestrzeni: pracujący okap, zmywarka, czajnik, a do tego odgłosy z zewnątrz. Największą pułapką jest umieszczenie strefy relaksu naprzeciwko kuchennego ciągu — wtedy dźwięk zmywarki odbija się od twardej ściany i trafia prosto na kanapę. Ustaw sofę tak, aby między nią a sprzętem AGD znalazła się miękka przeszkoda: wysoki regał z książkami, parawan akustyczny z tkaniny, a nawet gruby fotel. Regał z książkami działa jak dyfuzor i pochłaniacz — nie musi być szczelny, wystarczy, że przerwie linię prostą między źródłem dźwięku a uszami.

Typowe błędy to: zbyt głębokie szafy, brak miejsca na mokre buty (kładzenie ich na podłodze), stawianie mebli na wprost drzwi (blokada wejścia), używanie ciemnych kolorów, które optycznie zmniejszają przestrzeń. Zamiast tego wybierz jasne fronty i lustro – odbija światło i dodaje głębi. Postaw płaską tacę na buty zamiast wysokiego stojaka. Zamontuj hak na klucze i półkę na listy – unikniesz bałaganu na szafce.

Wyrównywanie czy maskowanie – wybór zależy od odchylenia Przy większych nierównościach samo klejenie nie wystarczy. Najpierw zrób warstwę wyrównującą: zaprawa cementowa lub gipsowa zatarta łatą, a po wyschnięciu zagruntowana. Pamiętaj, że zaprawa gipsowa nie nadaje się do pomieszczeń mokrych – w łazience stosuj wyroby cementowe. Alternatywą są płyty gipsowo-kartonowe na stelażu, ale wtedy tracisz kilka centymetrów powierzchni i musisz solidnie zakotwić konstrukcję do ściany.

Niektóre meble można wykorzystać do poprawy komfortu. Regał ustawiony prostopadle do okna działa jak przegroda kierująca ciepłe powietrze w głąb pokoju. Dywan na podłodze zmniejsza uczucie chłodu od posadzki, więc można obniżyć temperaturę o stopień lub dwa bez dyskomfortu. Grube zasłony na oknach, ale rozsunięte na szerokość grzejnika, ograniczają ucieczkę ciepła nocą. Ważne, by nie tworzyć kieszeni, w których powietrze stoi — meble powinny mieć prześwit od podłogi i od ściany.

Nie fuguj płytek od razu po przyklejeniu. Klej musi związać – zwykle potrzebuje na to doby, a przy grubszych warstwach dłużej. Fugowanie na mokrym kleju powoduje wykwity i słabe wiązanie. Przed fugowaniem sprawdź, czy każda płytka dobrze się trzyma – postukaj w nią kostką. Głuchy dźwięk oznacza pustą przestrzeń i konieczność poprawki. Lepiej stracić dzień na kontrolę niż zrywać całą ścianę po miesiącu.

Nie zapominaj o funkcji przechowywania. W małym salonie strefa relaksu może jednocześnie służyć do składowania koców czy poduszek. Wybierz pufę z pojemnikiem w środku lub ławę z wnęką. Dzięki temu unikniesz bałaganu, który zaburza poczucie spokoju. Ważne, aby strefa relaksu była łatwo dostępna – nie zastawiaj jej przejściem do innych pomieszczeń. Pozostaw co najmniej 60 cm wolnej przestrzeni wokół fotela, aby swobodnie się poruszać.

Najczęstszy błąd to klejenie płytek bezpośrednio na stary tynk lub farbę. Tynk wapienny i farby klejowe mają słabą przyczepność, a pod obciążeniem płytek odpadają razem z warstwą wykończeniową. Jeśli podłoże się sypie albo odspaja, zeskrob luźne fragmenty, zagruntuj głęboko penetrującym gruntem i dopiero wtedy oceniaj, co dalej. Przy odchyleniach do około jednego centymetra na metr wystarczy grubsza warstwa kleju – ale tylko przy płytkach o niewielkim formacie.

Hałas i światło to dwa najczęstsze powody, dla których ludzie sięgają po zatyczki do uszu i maski na oczy. Zamiast łagodzić objawy, można usunąć przyczyny. Wystarczy przeprojektować sypialnię tak, by sama ograniczała bodźce. To nie wymaga remontu ani dużych wydatków — raczej przemyślanych decyzji o ustawieniu łóżka, doborze tkanin i uporządkowaniu przestrzeni.

W narożnikach wewnętrznych nie licz na to, że płytki zetkną się idealnie. Nierówny kąt prosty wymusi docinanie pod kątem lub zastosowanie listwy narożnej. Zawsze zostaw dylatację przy podłodze i suficie – w starym budownictwie budynek pracuje, a sztywne zespolenie płytek ze ścianą kończy się pęknięciami. Fugę silikonową wykonaj po pełnym wyschnięciu kleju.

W starym budownictwie ściany rzadko są pionowe i równe. Odchylenia kilku centymetrów na wysokości pomieszczenia to norma, a nie wyjątek. Zanim cokolwiek przykleisz, sprawdź podłoże łatą dwumetrową w pionie i poziomie oraz kątownicą w narożnikach. Zapisz, gdzie występują garby i wklęsłości – to podstawa decyzji, czy wyrównywać, czy kompensować grubością kleju.