Moc dobiera się do kubatury pomieszczenia, a nie do metrażu całego mieszkania. Przyjmuje się, że na każdy metr sześcienny potrzebne jest około 30–40 W chłodzenia, ale to punkt startowy. Duże okna od południa, ostatnia kondygnacja, szklany balkon czy kuchnia z piekarnikiem podnoszą zapotrzebowanie. Zbyt słaby model będzie pracował bez przerwy i nie schłodzi wnętrza w upał, zbyt mocny — krótko włącza się i wyłącza, słabo osusza powietrze i szybciej zużywa sprężarkę. W praktyce dla typowego pokoju kilkunastu metrów kwadratowych wystarcza jednostka o mocy chłodniczej rzędu dwóch–trzech kilowatów, ale dobór warto zlecić instalatorowi, który policzy zyski ciepła, a nie tylko zmierzy podłogę.

Przed malowaniem wymieszaj farbę dokładnie, najlepiej mieszadłem na wiertarce, i przelej do kuwety z wkładem. Nie rozcieńczaj farby „na oko” — nadmiar wody osłabia powłokę i powoduje smugi. Jeśli producent dopuszcza rozcieńczenie, zrób to zgodnie z instrukcją i w jednym naczyniu na całą ścianę, żeby kolor był jednolity.

Stara instalacja elektryczna w mieszkaniu to jedna z tych rzeczy, o których przypominamy sobie dopiero wtedy, gdy coś przestaje działać. Tymczasem aluminium w przewodach, brak uziemienia i przewody o zbyt małym przekroju to norma w budynkach sprzed kilkudziesięciu lat. Zanim zaczniesz planować remont, sprawdź stan instalacji i oceń, czy da się ją częściowo zmodernizować, czy trzeba wymienić całość.

Jeśli nie masz uprawnień elektrycznych, nie podłączaj samodzielnie tablicy rozdzielczej ani nie wykonuj pomiarów. Możesz przygotować trasę kabli, skuć tynk i osadzić puszki, ale podłączenia i sprawdzenie instalacji zostaw osobie z kwalifikacjami. Po zakończeniu prac wykonuje się pomiary rezystancji izolacji, skuteczności ochrony przeciwporażeniowej i ciągłości przewodów ochronnych. Wyniki powinny trafić do protokołu, który przydaje się przy odbiorze mieszkania i przy ewentualnych roszczeniach z ubezpieczenia.

Zamawianie mebli na wymiar do przedpokoju z wnęką zaczyna się od dokładnych pomiarów, a nie od przeglądania katalogów. Wnęka bywa krzywa, ściany nie trzymają kąta prostego, a podłoga i sufit mogą być pochylone. Zmierz szerokość wnęki w trzech miejscach: przy podłodze, w połowie wysokości i pod sufitem. To samo zrób z głębokością i wysokością. Zapisz największe i najmniejsze wymiary. Różnica nawet dwóch centymetrów oznacza, że projekt musi uwzględniać najwęższy punkt, inaczej szafa nie wejdzie.

Wymiana instalacji to duży wydatek i sporo bałaganu, ale w starym mieszkaniu często nie ma od tego odwrotu. Zrób inwentaryzację odbiorników, zaplanuj obwody, nie oszczędzaj na przekroju przewodów i różnicówce, a prace zakończ pomiarami. Lepiej przełożyć remont o miesiąc i zrobić to porządnie niż prowizorycznie łatać instalację, która zagraża bezpieczeństwu.

Jeśli brakuje czasu, przygotuj bazę dzień wcześniej. Ugotuj jajka na twardo i trzymaj w lodówce do trzech dni. Pokrój warzywa i przechowuj w zamkniętym pojemniku. Wymieszaj suchą mieszankę płatków z nasionami i trzymaj w słoiku — rano wystarczy zalać mlekiem. Największym błędem nie jest brak pomysłu, ale brak przygotowania. Pięć minut wieczorem oszczędza dwadzieścia minut rano i sprawia, że faktycznie zjesz, zamiast wyjść z domu na czczo.

Akustykę pogarszają też nieszczelności wokół ościeżnicy i pod progiem. Po montażu sprawdź, czy światło nie przechodzi między skrzydłem a ościeżnicą – jeśli przechodzi, to samo dzieje się z dźwiękiem. Uszczelki powinny być dwu- lub trzystopniowe, a próg opadać na całej szerokości. Jeśli w bloku słychać rozmowy z klatki, dodaj uszczelkę samoprzylepną na ościeżnicy i rozważ montaż drugich drzwi wewnętrznych – to tańsze niż wymiana na model o wyższej klasie akustycznej.

Od czego zacząć wymianę i czego nie robić samemu Wymiana instalacji w mieszkaniu zwykle zaczyna się od ustalenia punktów: gniazd, oświetlenia, urządzeń o dużym poborze mocy. Narysuj prosty plan i zaznacz, gdzie będą stać pralka, zmywarka, płyta i piekarnik — każdy z tych odbiorników powinien mieć osobny obwód. Kable prowadź w rurach osłonowych pod tynkiem lub w listwach, ale pamiętaj, że przewody w murach muszą być układane poziomo i pionowo, nie na skos. Wiercenie otworów w ścianie, w której biegnie instalacja, to typowy błąd kończący się przebiciem przewodu i zwarciem.

Przy wyborze zwróć uwagę na trzy parametry: klasę odporności ogniowej, współczynnik przenikania ciepła oraz izolacyjność akustyczną. Dla mieszkań w bloku najważniejsza jest akustyka – szukaj drzwi z wskaźnikiem Rw co najmniej 32 dB, a najlepiej 37 dB i więcej. Skrzydło powinno mieć grubość minimum 50–60 mm i wypełnienie z wełny mineralnej lub pianki o zamkniętych porach. Unikaj drzwi z cienką blachą i pustym środkiem – będą przenosić każdy dźwięk z klatki. Zwróć też uwagę na próg: w blokach często montuje się progi aluminiowe z uszczelką opadającą, które dociskają się do podłogi po zamknięciu.